Gdy pierwszy raz wprowadzalam sie do starego domu z drewnianymi belkami pod sufitem, balam sie, ze wyjdzie z tego wiejska izba z PRL-u. A przeciez chcialam wnętrza w stylu rustykalnym, ale takiego, w ktorym da sie zyc na co dzien, bez udawania, ze telewizor jest obrazem. Zaczelo sie od podlogi. Zamiast biezac desek polozylam szerokie, szczotkowane deski debowe, olejowane na bialo. To rozwiazanie sprawia, ze wnetrze zyskuje swiezosc, a nie przypomina stodoly. Sciany otynkowalam glina z domieszka piasku – chropowata faktura idealnie gasi swiatlo, ktore wpadajac przez male okna, nie oslepia. Najwiekszym wyzwaniem okazala sie kuchnia. Kafelki w kolorze mleka z delikatnym zarysem kwiatow polozylam tylko przy blacie, reszte sciany pozostawiajac w wapiennej bieli. To byl moj pierwszy błąd – za duzo wzorow.
Sypialnia w rustykalnym stylu to prawdziwy test dla kazdego, kto ceni funkcjonalnosc. Male metraze, typowe dla starych kamienic, zmuszaja do kombinowania. Zamiast masywnego lozka z wysokim wezglowiem wybralam lozko z pojemnikiem na posciel, ktore ma 180 cm szerokosci i niska rama z surowego drewna. To sprytne rozwiazanie – pod podnoszonym stelażem listwowym mieszcza sie zimowe koldry, posciel i dwa dodatkowe komplety recznikow. Materac piankowy o grubosci 16 cm okazal sie strzalem w dziesiatke, bo nie jest za cieply latem, a zimą trzyma temperature. Wzmocnilam go dodatkowa warstwa z kokosa, co dodaje sztywnosci i zapobiega odksztalceniom. Jednak uwaga – jesli masz w domu stare, krzywe podlogi, stelaz listwowy moze skrzypiec. Musialam podlozyc kawalki filcu pod nogi lozka, zeby to wyciszyc. Z kolei szafa wbudowana z dranicy, pomalowana na kolor starych oliwek, udaje mebel z lat 20., a w srodku kryje system przesuwnych wieszakow.
W salonie najwiecej miejsca zajmuje kanapa z funkcja spania. Wybralam model z tapicerka welurowa w odcieniu butelkowej zieleni. Dlaczego welur? Bo w rustykalnym wnetrzu, gdzie dominuja drewno, len i kamien, taka faktura przełamuje surowosc, a do tego nie wchlania kurzu tak latwo jak materialy obiciowe z niskiej poliestrowej gaty. Mechanizm DL w tej kanapie pozwala na rozlozenie jednym ruchem – mocno szarpniesz za pasek i siedzisko wysuwa sie do przodu, tworzac plaska powierzchnie o wymiarach 140 na 200 cm. Sprawdzilam to na wlasnych gosciach, ktorzy przyjechali z dziecmi. Spali wygodnie, choc przyznali, ze materac piankowy w srodku jest dosc twardy. Dla doroslego czlowieka to zaleta, ale dla dziecka juz gorzej. Dorzucilam wiec na wierzch cienki materacyk z owczej welny, ktory zmiękczyl lezysko. Pamietajcie, ze tapicerka welurowa wymaga czyszczenia na sucho – raz na pol roku odkurzaczem z miekka szczotka.
Kuchnia to serce rustykalnego domu, ale tez zrodlo najwiekszych problemow. W mojej kuchni blat zyje – doslownie. Zrobilam go z debowego pnia, który scielismy w sadzie. Po przeszlifowaniu i olejowaniu ma rysy, sęki, a nawet mala dziure po korniku, ktora zalalam woskiem. Nie polecam tego rozwiazania osobom, ktore maja malo czasu na konserwacje. Olejowanie trzeba powtarzac co miesiac, inaczej drewno ciemnieje i wchlania tluszcz z gotowania. Lepiej wybrac blat z litego debu, ale fabrycznie zabezpieczonego twardym olejem. Szafki zamowilam na wymiar z sosny, postarzane przez malowanie farba kredowa, a potem przecierane papierem sciernym. Uchwyty to kute zelazo, ale uwaga – ostre krawedzie moga drzec ubrania, wiec warto je wygladzic pilnikiem. Zlew wybralam kamienny, z mydlanego kamienia, ktory jest naturalnie antybakteryjny.
Lazienka w stylu rustykalnym bywa polem minowym. Male okno, czesto bez wentylacji, wymaga rozwazan. Plytki na scianach uzylam rekodzielnicze, w kolorze spatynowanego mosiadzu, o nieregularnym ksztalcie. Fugi zrobilam szerokie, z wapiennej zaprawy, ktora oddycha. Ale uwaga – to wchlania wilgoc i po dwoch latach trzeba je odnawiac. Podloga to kamienne płyty z piaskowca, polerowane na mat. Sa zimne w dotyku, wiec obowiazkowo trzeba podlogowke. Umywalka postawilam na dębowej komodzie, ktora przerobilam na szafke – wycielam otwor na miske, a w srodku zamontowalam kosze na pranie. Jednak problem pojawia sie, gdy goście na noc chca sie umyc. Nie ma kabiny prysznicowej, tylko wolnostojaca wanna z nóżkami w kolorze cyny. I tu zderzenie z rzeczywistoscia – woda pryska na boki, a sciana za wanna wymaga systematycznego osuszania. Rozwiazalam to, wieszajac lniana zaslone na kutej szynie.
Dzieci w rustykalnym wnetrzu to wyzwanie, zwlaszcza gdy maja swoje pokoje. W moim przypadku, chlopcy dziela pokoj z wersalka, ktora na dzien sluzy jako kanapa do czytania. Wybralam model z tapicerka welurowa w kolorze granatu – ta tkanina jest odporna na brud, a plamy z soku da sie zmyc wilgotna scierka. Mechanizm DL jest prosty, ale wersalka ma jedna wade – po rozlozeniu zajmuje tyle miejsca, ze trzeba odsunac stolik. W srodku, pod siedziskiem, jest skrzynia na zabawki i posciel. Jednak maly metraz sprawil, ze musialam zrezygnowac z biurka na korytarzu. Zamiast tego w pokoju stanela drabina biblioteczna z sosny, a pod oknem lawa z debu, ktora sluzy do rysowania. Wszystkie ostre krawedzie zabezpieczylam silikonowymi nakladkami, bo dzieci lataja jak szalone. Nawet tapicerka welurowa na wersalce ma odpinany pokrowiec, ktory piorę w pralce na programie delikatnym.
Najwiekszym bledem, jaki popełnilam, bylo przeniesienie starego, masywnego regalu z ciemnego dębu do przedpokoju. Zajal polowe sciany, a w dodatku wszystko na nim wygladalo jak w magazynie. Teraz stoi tam prosty wieszak z kutego żelaza i lawka z siedziskiem z lnu, pod ktora chowam buty. Na scianie wisza trzy obrazy w ramkach z surowego drewna. I tu dochodzimy do sedna – wnętrza w stylu rustykalnym nie musza byc wypchane meblami. Wrecz przeciwnie, im mniej, tym lepiej. Puste sciany, jedna gruba deska jako polka, kilka kamionkowych mis na stole. Przezylam tez faze na ceramiczne bibeloty, ale szybko z nich zrezygnowalam, bo zbieraly kurz i trzeba je bylo przecierac. Teraz stawiam na tekstylia – lniane obrusy, welniane pledy, jedwabne poduszki w stonowanych kolorach. To one nadaja ciepla, a nie graty.
Na koniec uwaga praktyczna o oswietleniu. W rustykalnym wnetrzu nie moze byc za jasno. Zamontowalam lampy z abazurami z lnianego plotna, ktore daja miekkie, rozproszone swiatlo. W kuchni nad wyspa wisi jeden duzy klosz z cyny, a w sypialni lampka nocna z ceramiki w kolorze terakoty. Kazde zrodlo swiatla ma osobny wlacznik z mosiadzu, co pozwala regulowac nastroj. Jesli masz stare instalacje, jak ja, wymien kable i zamontuj bezpieczniki, bo stare przewody groza zwarciem. I jeszcze jedno – nie oszczedzaj na stelazu listwowym do lozka. Tani model po roku zaczyna sie wyginac, a wtedy materac piankowy traci podpore. Lepiej dolozyc pare stow i kupic taki z regulacja twardosci w trzech strefach. Wtedy nawet w malej sypialni z lozko z pojemnikiem na posciel sprawdzi sie idealnie, a ty nie bedziesz budzic sie z bolami kregoslupa.